27.05.2018

warszawskie kwiaty

Ten piękny bukiet kwiatów możecie zobaczyć w gmachu Teatru Narodowego przy placu Teatralnym:

A

Do gór z Warszawy daleko, ale potrenować wspinaczkę można np. na terenie Ochoty w Centrum Sportu i Rekreacji Uniwersytetu Warszawskiego:

A.

 

Kolejne wartswy tynku na kamienicy przy ul. Ludnej 3:

A.

Bardzo lubimy Ogród Krasińskich. Teraz trochę trudniej do niego dotrzeć bo trwa remont Placu Krasińskich – ale właśnie dlatego szczególnie teraz polecimy Wam spacer po ogrodzie – nie ma w nim tłoku

A.

92 lata temu Warszawa goiła rany po bratobójczej walce. W Warszawie w dniach 12-15 maja 1926 r. zginęło 379 osób, a około 1000 zostało rannych, w tym studenci korporacji Akademickich, pomięci których poświęcono tablicę na kamienicy Johna na Placu Zamkowym.

Kilka dni przed zamachem niedaleko Rembertowa gromadziły się „na ćwiczenia” oddziały wojsk popierających Józefa Piłsudskiego.
12 maja Piłsudski postanowił wyruszyć z wojskiem na stolicę. Celem było przejęcie z rąk endeków władzy i poprawienie sytuacji w kraju. Marszałek liczył na wsparcie ze strony prezydenta Stanisława Wojciechowskiego, z którym przez wiele lat wspólnie działali lecz jego nie otrzymał. Podczas zorganizowanego na moście Poniatowskiego spotkaniu, Piłsudski nie otrzymał zgody na wejście zbuntowanych żołnierzy do miasta. Wojciechowski sprzeciwił się nielegalnej formie przejęcia władzy. Rozpoczęły się walki między innymi w rejonie mostu Kierbedzia, na Plac Zamkowym, Krakowskim Przedmieściu, ulicy Mokotowskiej.
W starciach siły rządowe wykorzystały między innymi samoloty bojowe; a zwolennicy Piłsudskiego wspierani byli przez strajk kolejarzy, którzy blokowali transporty rządowe, a przepuszczali dostawy i wsparcie dla zamachowców.

15 maja prezydent Stanisław Wojciechowski podał się do dymisji, walki zostały wstrzymane. Zgodnie z konstytucją obowiązki głowy państwa przejął marszałek sejmu Maciej Rataj który powołał nowy rząd z premierem wskazanym przez Piłsudskiego oraz rozpisał wybory prezydenckie, wygrane przez Ignacego Mościckiego (również popartego przez Piłsudskiego).

A.

16.05.2018

Gorący ślad

Na posadzce holu budynku Żydowskiego Instytutu Historycznego zachowała się wyjątkowa pamiątka –ślad po dramatycznych wydarzeniach sprzed 75 lat.16 maja 1943 r. po brutalnym stłumieniu powstania w getcie warszawskim na rozkaz Jürgena Stroopa wysadzono w powietrze Wielką Synagogę na Tłomackiem. Pożar, który wybuch wdarł się również do znajdującego się tuż bok synagogi budynku Głównej Biblioteki Judaistycznej – obecnie siedziby ŻIHu. Ślady po tych wydarzeniach nadal są widoczne w odbarwieniach lastriko nadpalonej przedwojennej posadzki, która dwa lata temu została poddana gruntownej konserwacji, która miała na celu nie ukrycie –jak w czasach powojennych lecz wyeksponowanie tej niezwykłej pamiątki.

W.

Do 20 maja w Muzeum Narodowym można oglądać wystawę poświęconą Ignacemu Paderewskiemu i prezentującą kolekcję ofiarowaną muzeum przez artystę. Związki Ignacego Paderewskiego z Warszawą są wielorakie. Warto wspomnieć o tych mniej znanych, z czasów kiedy przyszły wirtuoz i mąż stanu był jeszcze chłopcem. W 1872 r. Jan Paderewski przywiózł 12-letniego syna Ignacego z Podola do Warszawy, żeby zapisał go do Instytutu Muzycznego. Wtedy też udał się na ulicę Miodową do składu fortepianów firmy Kerntopf, mieszczącego się w pałacu Chodkiewiczów. Ta rodzinna firma wytwarzająca fortepiany ciesząca się zasłużoną renomą działała od 1840 r, najpierw przy ulicy Elektoralnej.

Los i zapewne też wielki talent Ignacego sprawił, że Edward Kerntopf słuchając jak chłopiec gra na instrumencie, który chciał nabyć dla niego ojciec zaproponował, aby Ignacy podczas pobytu w Warszawie zamieszkał u jego rodziny i ćwiczył grę bez konieczności nabywani instrumentu. Tak też się stało, a przyjacielskie relacje z rodziną Kerntopfów utrzymywał Paderewski przez całe życie o czym pisze w swoich „Pamiętnikach”.

W.

26.04.2018

Dziura na Pradze

Mural „Dziura w całym” na ścianie kamienicy przy ulicy Mackiewicza 1 w pobliżu rogu z Targową, powstał w 2015 roku w ramach festiwalu Street Art Doping 2015, jego autorem jest hamburski artysta 1010.

W.

25.04.2018

Piękny neorenesansowy pałac Władysława Zamojskiego wybudowano w 1875 r. według projektu Leandra Marconiego. Dziś mieści się w nim między innymi siedziba główna Stowarzyszenia Architektów Polskich. W wiosennej aurze wygląda naprawdę pięknie:

A

23.04.2018

dla rowerzystów

Na mieście pojawiły się nowe znaki drogowe:

 

A.

Następna strona »